Zanussi o "nastoletniej prostytutce": To było zbyt brutalne
Rzeczywiście, obelżywie wypowiedziałem się o tej dziewczynie, która była ofiarą Romana Polańskiego. Wyraziłem się brutalnie, może zbyt brutalnie - powiedział w czwartek na spotkaniu w Opolu Krzysztof Zanussi.

"To wisiało na włosku". Palikot po tym, jak uniknął kary
Na wniosek Radosława Sikorskiego i Bronisława Komorowskiego zarząd Platformy Obywatelskiej odstąpił od wymierzenia kary Januszowi Palikotowi za jego wpis na blogu dotyczący kandydatów w prawyborach organizowanych wewnątrz partii. O decyzji zarządu poinformował poseł PO Sławomir Nowak

urządzenia gastronomiczne -

temperatura mej krwi nie obniżyła się w zauważalny sposób i następnego ranka miałam ochotę chodzić po ścianach. Wówczas dałam za wygraną i poleciałam na północ, by sprawdzić pozycje obu armii. Wacuńska armia Lathana przeprawiała się przez rzekę Camaar. Porozmawialiśmy chwilę na północnym brzegu, obserwując małe łódki i tratwy przewożące oddziały na drugi brzeg. - Wszystko przebiega zgodnie z planem, wasza miłość - zapewnił mnie swym dziwnie bezbarwnym głosem, który zauważyłam u niego, gdy po raz pierwszy opowiadał mi i Andrionowi o asturiańskich planach. - Co się stało, Lathanie? - zapytałam go wprost. -

Wydajesz mi się smutny. - To chwilowe, wasza miłość - odparł z westchnieniem. - Wkrótce znowu poczuję się lepiej. Widać już koniec mego strapienia. - Mam taką nadzieję, drogi Lathanie - powiedziałam. - Jesteś ponury jak deszczowy dzień. Wybacz, poszukam generała Halberna. Generał Halbern zdążył już dotrzeć na północny kraniec jeziora . Doniósł mi, iż tolnedrański kupiec widział asturiańską flotę osiem mil od brzegu w okolicy Camaar trzy dni temu, co dowodziło, że wszystko przebiega zgodnie z planem. Przez resztę dnia jechałam ok generała, przygotowując się do spotkania z hrabią Ontrose. Lękałam się,

że zrobię coś niestosownego, gdy go zobaczę. Już na samą myśl o mym pięknym rycerzu serce zaczynało mi trzepotać w piersi. Pewnie właśnie za sprawą owego przyspieszonego bicia serca zdecydowałam, co robić następnego ranka. Nie byłam jeszcze gotowa na spotkanie z ukochanym, więc postanowiłam polecieć nad Wielkie Morze Zachodnie, by ustalić pozycję asturiańskiej floty. W razie sprzyjających wiatrów z południa musielibyśmy przemyśle nasze plany. Linię brzegową przecięłam na wysokości obecnego Sendaru a potem wzbiłam się na wysokość kilku tysięcy stóp. Z tej wysokości widziałam na dziesięć lig w każdą stronę. Jeśli informacje generała

urządzenia gastronomiczne Halberna były prawdziwe, flota nieprzyjaciela powinna znajdować się gdzieś w pobliżu miejsca, w którym nadleciałam nad otwarte wody. Jednak nigdzie nie było widać statków i to mnie bardzo zaniepokoiło. Może nie doceniłam ich prędkości, więc skręciłam i poleciałam na północ wzdłuż wybrzeża, obserwując uważnie morze. Nadal nic. Wczesnym popołudniem okrążyłam cypel półwyspu. Wiedziałam, że było niemożliwością, aby dotarli aż tak daleko w ciągu sześciu dni, chyba że Garteon miał na swych usługach Grolima... Parłam naprzód i gdy wieczór zaczął malować niebo nade mną głęboką purpurą, dotarłam do ujścia rzeki

Seline. Nie znalazłam tam żadnych okrętów. Byłam bliska wyczerpania, więc poszybowałam w dół i odpoczęłam na dębie w pobliżu plaży. Może okręty Garteona były wolniejsze, niż przypuszczałam. To oznaczało, że powinnam wrócić i zlustrować morze na południe stąd. Poderwałam się do lotu, gdy tylko świt zabarwił wschodnie niebo, i poleciałam na południe, rozglądając się na wszystkie strony. Minęło już południe, gdy ich w końcu znalazłam. Byli nie więcej niż dziesięć lig na północ od Camaar. Uwierzycie, że wszystkie okręty stały na kotwicach? O co tu chodziło? Skręciłam, przecięłam linię brzegu i usiadłam

na suchym pniu na moczarach, które rozciągały się na północ od Camaar. To nie miało sensu! Jeśli planujesz inwazję, nie robisz sobie po drodze wakacji. Działo się coś bardzo dziwnego. Jedno było jednak pewne. Musiałam dostarczyć informacje hrabiemu Ontrose. Ten obrót wydarzeń przynajmniej wyleczył mnie z przyspieszonego bicia serca, więc wzbiłam się w powietrze i poleciałam na północ nad mokradłami, dopóki nie dotarłam na suchy grunt. Potem wylądowałam na ziemi, wróciłam do ludzkiej postaci i skorzystałam z translokacji zamiast skrzydeł. Dzięki temu skakałam ze wzgórza na wzgórze. To może wydawać się

-

Dwulatek wszedł na cienki lód pod Olsztynem. Utonął
Dwuletni chłopiec utonął w rzecze Orzechówce w Barczewku koło Olsztyna.

Bolesne spotkanie norweskich artystów z polską policją
Warszawscy policjanci nie patyczkowali się z norweskimi artystami, którzy rozbawieni wyszli z nocnego klubu. Zapakowali ich do radiowozu i przewieźli do Izby Wytrzeźwień. - Zostaliśmy poniżeni, potraktowani skandalicznie i nieludzko - mówi reporterom TOK FM Urszula Siemion z Centrum Sztuki Współczesnej, która towarzyszyła cudzoziemcom.